ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ตั้งแต่เปิดเทอมใหม่ เสียงระฆังโรงเรียนอาจจางหายไป แต่ ‘สงครามหนังสือเรียน’ สำหรับผู้ปกครองหลายคนยังห่างไกลจากคำว่าจบ ในเมืองดานัง มีรายงานว่าเกิดภาพผู้คนที่เบียดเสียดกันหน้าร้านหนังสือ บางคนต้องรอเป็นชั่วโมงๆ แต่สุดท้ายกลับบ้านมือเปล่า ชุดหนังสือที่ควรจะถูกจัดเตรียมไว้บนโต๊ะเรียน กลับกลายเป็นเหตุผลที่ทำให้ผู้ปกครองต้องวิ่งวุ่นจากร้านหนังสือแห่งหนึ่งไปยังอีกแห่งหนึ่ง นี่คือการเตรียมตัวสำหรับปีการศึกษาใหม่ หรือเป็นการทดสอบความอดทนกันแน่?
น่าขันที่เมื่อหนังสือขาดแคลน ผู้ปกครองจึงถูกบังคับให้หาทางออกอื่น เช่น ซื้อผ่านแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซในราคาที่สูงขึ้น หาหนังสือมือสอง หรือแม้กระทั่งพิจารณาการถ่ายเอกสารเพื่อให้ลูกๆ มีสื่อการเรียนชั่วคราว
แต่ทันทีที่ปัญหาลิขสิทธิ์ก็เกิดขึ้น หน่วยงานที่เกี่ยวข้องในจังหวัดควางตรีได้เรียกตัวและเตือนผู้ที่ถ่ายเอกสารหนังสือเพื่อขาย กฎระเบียบเกี่ยวกับลิขสิทธิ์เป็นสิ่งจำเป็น แต่คำถามที่ทำให้หลายคนสับสนคือ: เมื่อหนังสือเรียนอย่างเป็นทางการยังไม่ถึงมือเด็กนักเรียน ผู้ปกครองจะหาหนังสือเหล่านั้นจากที่ไหน เพื่อให้ลูกๆ ไม่ต้องนั่งดูเพื่อนร่วมชั้นเรียนหนังสือ?
หนังสือเรียนไม่ใช่สินค้าฟุ่มเฟือย และแน่นอนว่าไม่ควรกลายเป็นการล่าหาหนังสือหลังเปิดเทอม ผู้ปกครองไม่ต้องการคำอธิบายยาวเหยียด แต่ต้องการหนังสือเรียนที่ส่งถึงมือทันเวลา ในราคาที่เหมาะสม และสอดคล้องกับหลักสูตร เพราะหากครอบครัวหนึ่งต้องไปร้านหนังสือถึงห้าหรือหกแห่งแล้วยังซื้อไม่ครบ ปัญหาที่ชัดเจนก็ไม่ใช่เรื่อง “ผู้ปกครองซื้อหนังสือช้า” อีกต่อไป
ปีการศึกษาใหม่ได้เริ่มต้นแล้ว แต่นักเรียนยังขาดหนังสือ — ไม่ใช่เวลาที่ควรพิจารณาห่วงโซ่อุปทานอย่างจริงจัง แทนที่จะให้พ่อแม่ต้องวิ่งวนไปมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุดหรือ?
https://www.facebook.com/share/p/1Bs63HrqaV/
